Wychodząc od najogólniejszych wskazań, jakie można odnaleźć w nauczaniu Kościoła katolickiego odnośnie świadczenia pomocy prawnej, wskazać należy na wstępie Dekret o Apostolstwie Świeckich "Apostolicam Actuositatem", który w punkcie 6. zachęca, by "każdy w miarę swoich uzdolnień i wykształcenia, zgodnie z myślą Kościoła wypełniał z większą pilnością swoje zadanie w zakresie wyjaśniania, obrony i odpowiedniego dostosowania zasad chrześcijańskich do problemów obecnej doby".
Odwołując się natomiast do norm bardziej szczegółowych, jakie zawiera obecny Kodeks Prawa Kanonicznego, przytoczyć należy:
Kan. 212 – § 3. Stosownie do posiadanej wiedzy, kompetencji i zdolności, jakie posiadają, przysługuje im [wszystkim wiernym] prawo, a niekiedy nawet obowiązek wyjawiania swojego zdania świętym pasterzom w sprawach dotyczących dobra Kościoła, oraz - zachowując nienaruszalność wiary i obyczajów, szacunek wobec pasterzy, biorąc pod uwagę wspólny pożytek i godność osoby - podawania go do wiadomości innym wiernym.
Kan. 228 - § 1. Odpowiednio przygotowani świeccy są zdolni, by otrzymać od świętych pasterzy te urzędy kościelne i posługi, które wolno im piastować zgodnie z przepisami prawa.
§ 2. Świeccy odznaczający się odpowiednią wiedzą, roztropnością i uczciwością, są zdolni do tego, by jako biegli doradcy świadczyli pomoc pasterzom Kościoła, także w radach działających zgodnie z przepisami prawa.
Kan. 1481 - § 1. Strona może swobodnie ustanowić sobie adwokata i pełnomocnika
Kan. 1482 - § 1. Każdy może sobie ustanowić tylko jednego pełnomocnika, który nie może się zastąpić innym, chyba że otrzymał
na to wyraźne zezwolenie.
§ 3. Można natomiast ustanowić równocześnie kilku adwokatów.
Dignitas connubi
Art. 104
§ 1. Adwokat i pełnomocnik, na mocy swego zadania, są obowiązani bronić praw stron i zachować tajemnicę urzędową.
§ 2. Zadaniem pełnomocnika jest reprezentowanie strony, przedstawianie sądowi skarg powodowych i rekursów, otrzymywanie jego notyfikacji i informowanie strony o stanie sprawy; to natomiast, co dotyczy obrony, jest zawsze zarezerwowane dla adwokata.
Art. 105
§ 1. Pełnomocnik i adwokat winni cieszyć się dobrą sławą; adwokat ma być ponadto katolikiem, chyba że Biskup Moderator zezwoli inaczej, doktorem prawa kanonicznego albo skądinąd prawdziwie biegłym i zatwierdzonym przez tegoż Biskupa (por. 1483 KPK)
Kan. 1483 - Pełnomocnik i adwokat winni być pełnoletni i nienaruszonej sławy. Adwokat ma być ponadto katolikiem, chyba że biskup diecezjalny zezwoli inaczej, doktorem prawa kanonicznego lub skądinąd prawdziwie biegłym i zatwierdzonym przez tegoż biskupa.